Ελληνικά κρασιά - ανερχόμενα διαμάντια

Ελληνικά κρασιά - ανερχόμενα διαμάντια

Το κρασί στην Ελλάδα είναι ένας θεσμός από την αρχαιότητα που εξελίχθηκε σε ένα φανταστικό προϊόν του σήμερα, ανταποκρινόμενο στα διεθνή πρότυπα οινοποίησης. Οι Έλληνες παραγωγοί κρασιού, έχουν πολλές φορές να επιδείξουν «διαμάντια» οινοποίησης όπως θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει! Μάλιστα, είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι πολλά Ελληνικά μικρομεσαία οινοποιία πρωτοπορούν στον χώρο της παρασκευής αλλά και της διάθεσης του κρασιού, σε παγκόσμια κλίμακα! Η ιστορία του κρασιού στην Ελλάδα ανά τα χρόνια παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον και θα δούμε κάποια βασικά της στοιχεία, μεταξύ άλλων, τα παρακάτω!

Ιστορία του κρασιού στην Ελλάδα

Κάνοντας μια μικρή ιστορική αναδρομή στην ιστορία του κρασιού βλέπουμε πως η Ελλάδα κατέχει μια πρώιμη τεχνογνωσία στην παραγωγή του συγκεκριμένου ποτού καθώς μαρτυρίες γραπτών κειμένων αναφέρουν πως υπήρχαν καλλιέργειες κρασιού περί το 2.500 στον Ελλαδικό χώρο. Στην πιο λαμπρή εποχή της Ελληνικής αρχαιότητας, δηλαδή, την κλασσική, το κρασί παράγεται, καταναλώνεται και εξυμνείται από τους εικαστικούς και τους συγγραφείς της εποχής!

Το παλαιότερο πατητήρι που βρέθηκε ποτέ, ανακαλύφθηκε κοντά στο Ηράκλειο της Κρήτης. Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι χρονολογείται στο 2.500 π.Χ., κατά την εποχή της άνθησης  του Μινωϊκού πολιτισμού, και θεωρείται πως είναι ένα εκ των παλαιότερων, αν όχι το παλαιότερο πατητήρι κρασιού στον κόσμο.

Σε πολλά αγγεία της εποχής συναντάμε αναπαραστάσεις οινοποσίας σε συμπόσια. Η γιορτές προς τιμήν του θεού Διόνυσου έχουν επίσης ταυτιστεί με την κατανάλωση οίνου καθώς ο Διόνυσος θεωρείτε ο θεός του κρασιού! Σύμφωνα με τις ιστορικές και τις αρχαιολογικές μαρτυρίες το κρασί ήταν βασικό προϊόν ανταλλαγής στον τότε γνωστό αρχαίο κόσμο, με τους  Έλληνες  να κατέχουν τα πρωτεία αυτού του εμπορίου!

Οι αρχαίοι έπιναν το κρασί τους αραιωμένο με νερό (κεκραμένος οίνος) όπως ονομάζεται, καθώς θεωρούσαν ότι αυτό είναι η ειδοποιός διάφορα τους με τους βάρβαρους που έπιναν τον οίνο τους Άκρατο, δηλαδή χωρίς αραίωμα.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο σχετικά με το κρασί στην αρχαία Ελλάδα είναι πως για τη μεταφορά του, το εναπόθεταν σε αμφορείς τους οποίους σφράγιζαν με ρετσίνι πεύκου. Όταν άνοιξαν κάποιους από τους αμφορείς αυτούς παρατήρησαν ότι το κρασί είχε αρωματιστεί από το ρετσίνι.

Στο σημείο της Οθωμανικής κατάκτησης και κυριαρχίας στην Ελλάδα η παραγωγή κρασιού στην χώρα γνωρίζει ένα από τα πιο μέλανα σημεία της ιστορίας της,  καθώς λόγο της θρησκείας του κατακτητή (Ισλάμ) το αλκοόλ ήταν απαγορευμένο.

Έπειτα από το πέρας της Οθωμανικής κυριαρχίας η παραγωγή κρασιού στην Ελλάδα δε γνώρισε ένδοξες μέρες για μεγάλο χρονικό διάστημα.  Μέχρι περίπου την δεκαετές του 60 και του 70 στον Ελλαδικό χώρο δεν υπήρχε αυτό που ονομάζουμε σήμερα καλό κρασί. Κυρίως κυκλοφορούσε η ρετσίνα και κάποια κατώτερης ποιότητας κρασιά. Με τον όρο ρετσίνα δεν αναφερόμαστε στο σημερινό προϊόν που έχει παραμείνει ως ένας εξευγενισμός μπορούμε να πούμε του προκατόχου του που ουσιαστικά ήταν τα χείριστης ποιότητας κρασιά αναμιγμένα με ρετσίνι, για να καλύπτει τις υπερβολικά πολλές ατέλειες. Όσον αφορά βέβαια το ρετσίνι πεύκου καθάρισμα, πάντα αφήνει κάποιο υπόλειμμα στο τελικό προϊόν. Ακόμα και σήμερα παρόλη την πρόοδο της τεχνολογίας μπορεί να συναντήσουμε μερικά υπολείμματα ρετσίνι σε ένα μπουκάλι.

 Όλα αυτά μας υποδεικνύουν πως από αρχαιοτάτων χρόνων το κρασί είχε μια εξέχουσα θέση στην ζωή των Ελλήνων αλλά ήταν και ένα βασικό εμπορικό προϊόν. Όσον αφορά γενικά, όμως μια άλλη απορία που υπάρχει, εάν καλλιεργείται το λαιμ στην Ελλάδα, η απάντηση είναι πως κατά καιρούς έχουν γίνει προσπάθειες όμως όλες ναυάγησαν.

Ελληνικά κρασιά - ανερχόμενα διαμάντια

Το καλό Ελληνικό κρασί – απαρχές

Βλέποντας τα καλά Ελληνικά κρασιά από μια εξωτερική οπτική, μπορεί κάποιος να διακρίνει κάποια στοιχεία ή «συστατικά» που τους δίνουν αυτή τη δυναμική που έχουν.

Το εγχείρημα της παραγωγής καλού Ελληνικού κρασιού μπορεί να τοποθετηθεί περίπου στη δεκαετία του 1980. Ουσιαστικά εκείνη η περίοδος μπορεί να θεωρηθεί η βάση και η θεμελίωση της παραγωγής καλού και ποιοτικού κρασιού από τους Έλληνες καλλιεργητές. Ανοιχτόμυαλοι και νέοι άνθρωποι τότε, ασχολούνται συστηματικά και μαθαίνουν για την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας κρασιού. Πολλά από τα οινοποιία που ιδρύθηκαν εκείνη την περίοδο σήμερα έχουν να επιδείξουν μοναδικές ετικέτες και φιάλες εκπληκτικής ποιότητας και αξίας.

Την δεκαετία του 1980 άρχισε μια τάχιστη ανάπτυξη καλλιέργειας κλημάτων σε όλη την Ελληνική ύπαιθρο. Οι άνθρωποι απέκτησαν πραγματικό ενδιαφέρον και πάθος για την παραγωγή κρασιού το οποίο παραμένει αμείωτο μέχρι και σήμερα. Όλο αυτό το εγχείρημα θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε και «βάση κρασιών» καθώς τέθηκαν πάρα πολύ γερά θεμέλια. Ανάλογα με το μικροκλίμα που επικρατούσε σε κάθε περιοχή ο κάθε παραγωγός επέλεγε ποικιλίες που θα του απέδιδαν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

 Αρχικά μόνο η αναφορά στις αυτόχθονες ποικιλίες σταφυλιού που καλλιεργούνται στη χώρα αρκεί για να πείσει ακόμα και τους πιο δύσπιστους για την αδιαμφισβήτητη ποιότητα του προϊόντος.

Στην Ελληνική ύπαιθρο απαντώνται περίπου 300 ποικιλίες σταφυλιού από τις οποίες ο κάθε παραγωγός διαλέγει ποιες εξυπηρετούν καλύτερα τις ανάγκες του αλλά και ποιες ευδοκιμούν στην εκάστοτε περιοχή. Είναι αποδεδειγμένο ότι πάνω από 80 ποικιλίες από αυτές παράγουν εξαιρετικό κρασί και μπορούν εύκολα να ανταγωνιστούν οινοποιήσιμες ποικιλίες του εξωτερικού.  Πολλοί βέβαια παραγωγοί καλού κρασιού ακόμα και σήμερα συνηθίζουν την πρακτική της αγοράς σταφυλιών για κρασί καθώς σε πολλές περιοχές η ζήτηση σταφυλιών με την παραγωγή είναι δύο δυσανάλογα νούμερα.

Ελληνικά κρασιά - ανερχόμενα διαμάντια - wyhnez

Το κλήμα της Ελληνικής υπαίθρου και τα οφέλη στην οινοποίηση

Εκτός από την τόσο μεγάλη ποικιλία οινοποιήσιμων σταφυλιών ένα άλλο μεγάλο κύριο όφελος της Ελλάδας είναι το κλήμα και το μικροκλίμα κατά τόπους.

Η σύνθεση ενός καλού κρασιού όπως όλοι γνωρίζουμε είναι ένα αποτέλεσμα που προκύπτει από πολλές μικρές διεργασίες. Μια από αυτές τις «διεργασίες» που συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση της ποιότητας του κρασιού είναι το μεσογειακό κλήμα. Η Ελλάδα, καθώς βρίσκεται στην απόληξη της βαλκανικής χερσονήσου και στη γεωμορφολογία της περιλαμβάνει τόσο ορεινούς όγκους όσο και παραθαλάσσιες περιοχές έχει εξαιρετικό κλήμα για την παραγωγή ποιοτικού κρασιού. Η σύσταση του εδάφους της αλλάζει ανά πολύ λίγα χιλιόμετρα οπότε πολλές φορές σε πολύ κοντινή απόσταση από θάλασσα μπορεί να συναντάμε σημαντικούς ορεινούς όγκους. Αυτό το χαρακτηριστικό είναι και η μοναδικότητα αυτής της χώρας. Αυτή η τόσο στενή επαφή θάλασσας και στεριάς δημιουργεί ένα μοναδικό κλήμα για την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας σταφυλιών που με την σειρά τους θα δώσουν μοναδικής κλάσης κρασί.

 

Ποικιλίες σταφυλιών για κρασί και οινοποιία

Το καλό κρασί είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις  καλές ποικιλίες σταφυλιών για κρασί. Όπως προαναφέραμε στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες μεταξύ των οποίων μπορεί κάποιος να επιλέξει τι ταιριάζει στο μικροκλίμα της περιοχής του ώστε να του δώσει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Ας δούμε λοιπόν κάποιες πολλά υποσχόμενες ποικιλίες σταφυλιών που συναντάμε στον Ελλαδικό χώρο  και παράγουν μοναδικές ετικέτες εδώ και πάρα πολλά χρόνια!

Μοσχοφίλερο – Μια εξαιρετική ποικιλία σταφυλιού που φημίζεται για την παραγωγή λευκών κρασιών παρόλο που είναι ερυθρή ποικιλία! Καλλιεργείτε εκτενώς στην Ελληνική ύπαιθρο λόγο της εξαιρετικής ποιότητας κρασιού που παράγει! Μοναδικά αρώματα αναδύονται από αυτήν ποικιλία, ταξιδεύοντας όποιον δοκιμάζει σε γευστικούς  αχαρτογράφητους ορίζοντες!
Μαλαγουζιά – Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της ποικιλίας είναι τα κρασιά με υψηλούς αλκοολικούς βαθμούς και με μέτρια οξύτητα. Είναι μια από τις πιο αγαπημένες ποικιλίες των Ελλήνων καλλιεργητών καθώς είναι γηγενής και παράγει εξαιρετικής ποιότητας κρασί.

Ξινόμαυρο – Αγαπημένη ποικιλία της βόριας Ελλάδας κυρίως αν και συναντάται πλέον και σε πιο νότια τμήματα της χώρας. Το κρασί που παράγεται από τη συγκεκριμένη ποικιλία έχει έντονο χρώμα, υψηλή οξύτητα και πολύ πλούσιο άρωμα. Δικαίως, μπορούμε να πούμε οτι θεωρείται ένα διαμάντι της Ελληνικής οινοποίησης.
Το Αγιωργίτικο και το Ασύρτικο είναι άλλες δυο ποικιλίες των εγχώριων οινοποιήσιμων ποικιλιών σταφυλιού που έρχονται να συμπληρώσουν αυτό το μοναδικό γευστικό και οπτικό πάζλ στο ταξίδι των Ελληνικών κρασιών και ποικιλιών.  Το Αγιωργίτικο, είναι μια ερυθρή ποικιλία σταφυλιού με εξαιρετικό χρώμα και αρώματα που
ονομάστηκε έτσι από την προέλευση του, δηλαδή, το Άγιο Όρος.

Το Ασύρτικο από την άλλη είναι ένα πιο βελούδινο λευκό σταφύλι. Τείνει να θεωρείται το πιο πολύτιμο λευκό σταφύλι στην Ελληνική οινοποίηση καθώς το αποτέλεσμα του είναι εκπληκτικό!

Κλείνοντας αυτό το μεγάλο κεφάλαιο αναφορικά με τα Ελληνικά κρασιά, τις ποικιλίες και την οινοποίηση, είναι σκόπιμο και χρήσιμο για όλους εσάς να παραθέσουμε κάποια πολύ σημαντικά οινοποιία της χώρας που επιδεικνύουν μοναδικά προϊόντα κάθε έτος και έχουν εντάξει την Ελλάδα στον χάρτη της υψηλής οινοποιίας.

Η οινοποιία Costa Lazaridi έχει να επιδείξει πολλά διαμάντια ανά τα χρόνια, ενδεικτικά, ένα εξαιρετικό κρασί είναι το Domaine Costa Lazaridi! Αναφέρουμε το συγκεκριμένο κρασί καθώς είναι εξαιρετικής ποιότητας και αντιπροσωπευτικό δήγμα της σύγχρονης Ελληνικής οινοποιίας. Άλλα εξαιρετικά και διακεκριμένα οινοποιία της χώρας είναι το οινοποιίο Nico Lazaridi, το Κτήμα ΑΛΦΑ, και το οινοποιείο Σκούρα.

Εν κατακλείδι, η  εγχώρια παραγωγή καλού και ποιοτικού κρασιού μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και εξελίσσεται συνεχώς. Νέοι άνθρωποι σπουδάζουν και ασχολούνται με την παραγωγή μοναδικής ποιότητας κρασιού και χρόνο με το χρόνο προστίθενται καινούρια οινοποιία στον «παγκόσμιο χάρτη του κρασιού».

 

 

#κρασί #καλλιεργειται το λαιμ στην ελλαδα #ρετσινι πευκου καθαρισμα #αγορα σταφυλιων για κρασι #πατητηρι κρασιου #ποικιλιεσ σταφυλιων για κρασι #καλο κρασι #βαση κρασιων #Χατζηδάκη #Domaine Costa Lazaridi #Nico Lazaridi #Κτήμα ΑΛΦΑ #Σκούρα #Μοσχοφίλερο #Μαλαγουζιά #Αγιωργίτικο
Ασύρτικο #ελληνικα κρασια #κρασιά